Voorlichten of meedenken?


In de Gemeenteraad kwam op 31 januari 2006 de ontsluiting van Tricht ter sprake.
Gert Timmerman signaleerde dat nog niet alle burgers vinden dat zij in de besluitvorming worden betrokken, en reikt een suggestie aan:

Nog even wil ik stilstaan bij de gevolgde methode rond de avonden in Tricht.

Van de aanwezigen op die avonden hoor ik niets dan lof over de wijze waarop onze ambtelijke organisatie presenteerde en onze wethouder de vergaderingen heeft geleid.
Zelfs een applaus uit de zaal viel hem ten deel.

Het is in dat licht dan ook erg jammer dat vorige week in het Nieuwblad een Ingezonden Brief verschijnt waarin een inwoner van Tricht zijn hart lucht over de wijze waarop in zijn beleving het proces verlopen is.

In 2002 zijn we vol goede moed begonnen met het Dualisme. Het doel was: de burger weer bij de politiek betrokken laten worden.

De zo juist aangehaalde briefschrijver is wel bij de politiek betrokken, helaas niet op de goeie manier.

In dorpen waar een dorpsraad actief is ligt voor die Dorpsraad zeker een taak.
Toch blijft voor ons, als politieke partijen de vraag: hoe kunnen ook wij de burgers nog beter bij de politiek betrekken.

Een kleine verbetering kan ik aandragen. Het gaat om de naam. De naam waaronder de avond wordt aangekondigd. Een voorlichtingsavond staat er in de krant.
Voorlichting geven is een eenzijdige communicatie. Door de spreker naar de zaal.

Op de voorlichtingsavond (zoals in Tricht) gebeurt veel meer dan alleen maar voorlichten. Er worden ook meningen gevraagd, en royaal gegeven. Die meningen zijn uiteindelijk wel richtinggevend voor de uitwerking.
Het is daarom beter deze avonden b.v als mee-denk-avond aan te kondigen.

Laat ik er bij aantekenen dat ook hier zal gelden:
En ik citeer de wijze woorden die een burgervader* van een Gelderse gemeente op een nieuwjaarsreceptie sprak:
" misschien wordt het morgen beter,
al wordt het toch nooit goed."

* Mr. S. van Schaik, Geldermalsen, 2006.