Evaluatie NL.C

Voorzitter, leden van de Raad,

Het bespreekstuk dat nu voor ons ligt is opgesteld op aandringen vanuit de Gemeenteraad, zoals op bladzijde 2 staat aangegeven. Voor de goede orde brengen wij u in herinnering dat dit geen unanieme wens is geweest. De initiatiefnemers hebben Dorpsbelangen in eerste instantie niet kunnen overtuigen van nut en noodzaak van een dergelijke discussie.

Meneer de Voorzitter, het stuk gelezen hebbende, zijn wij blij om alsnog aan deze discussie deel te kunnen nemen, omdat daar op basis van de inhoud alle reden toe is.

Vóóraf willen wij onze verbazing uiten over het feit dat de pers beschikt over het discussiestuk en dit ook al heeft kunnen publiceren vóórdat Raad en College hierover hun gedachten hebben kunnen uitwisselen. Ik denk u het toch met mij eens zult zijn, dat dit ongewenst is en onnodig druk legt op een open dialoog.
Het onderwerp ‘Pers’ ligt juist zo gevoelig, zoals u zelf juist aangeeft; ik kom hier op terug.

Welnu, om niet stuk voor stuk de geschetste onderwerpen langs te gaan, zal ik mij beperken tot een algemene inhoudelijke reactie en specifiek stil blijven staan bij de ‘Conclusie en leer- c.q. verbeterpunten’.

De Evaluatie NL.C is een opsomming van gebeurtenissen, meningen en handelingen van partijen die op de één of andere manier iets met de discussie over het eventueel te bouwen Leisure Centrum te maken hebben gehad. Wij kunnen ons niet aan de indruk ontrekken dat de belichting van deze gebeurtenissen, meningen en handelingen buitengewoon éénzijdig heeft plaatsgevonden. Het stuk ademt o.i. een onmiskenbare sfeer van zoeken naar rechtvaardiging van de handelwijze en meningen van de vóórstanders, in plaats van dat het uitnodigt tot een open dialoog over hoe het gemeentebestuur met een dergelijk project om zou willen gaan.

Het is geen geheim dat het College een verklaard vóórstander was, blijkens rechtstreekse uitspraken van haar voorzitter. Dit stuk lezende is dat nog steeds zo, en daar is op zichzelf niets tegen. Wij vinden het echter minder gepast om direct al bij de Probleemstelling de toon te zetten door aan te geven dat er vrijwel met zekerheid mag worden aangenomen dat, en ik citeer: ”[…] er zich ongetwijfeld in de toekomst rond dit gebied nieuwe ontwikkelingen aandienen waar het gemeentebestuur dan op enigerlei wijze op moet anticiperen”. Dorpsbelangen deelt deze mening niet. Strategische ligging of niet, Geldermalsen en omstreken is volstrekt ongeschikt voor het herbergen van dergelijke grootschalige projecten. Als er zich weer iets aandient, zullen wij als bestuur op dàt moment bepalen hoe te handelen.

Bij de ‘Conclusie en leer- cq. verbeterpunten valt ons op dat er sprake is van tendentieus taalgebruik, hetgeen wij betreuren. Termen als ‘ondervonden weerstand’, de wijze waarop deze zich heeft ‘gebundeld en gemanifesteerd’ en het uiteindelijk ‘sneuvelen’ van het NL.C, doen eerder denken aan een impressie van een in kruitdampen gehuld slagveld dan aan een project waar vóór- en tegenstanders op basis van argumenten de discussie met elkaar voeren.
Blijkbaar heeft het College het zó ervaren.
Een minder fraaie opmerking vinden wij de slotzin van deze paragraaf waaruit zou mogen blijken dat het College blijkbaar weinig respect kon opbrengen voor de tegencampagne.
Het staat er wat warrig, maar zó lezen wij het.

De eindconclusie van dit discussiestuk laat zich lezen als de strategiebepaling van een aanstaande militaire operatie. In onze fantasie zien wij de krijgsheren van het College onderzoek doen naar de ‘impact’ van hun aansturing en procesbegeleiding, wordt er een inventarisatie gemaakt van mogelijk betrokken partijen en wordt met name hun positionering ingeschat. En dat allemaal begeleid door goede communicatiestrategie of moeten we zeggen propaganda?

Wat schittert door afwezigheid is de dialoog! Een dialoog op basis van argumenten en met respect voor alle betrokken partijen. Niet om met deze partijen de strijd aan te binden, maar juist om kennis te nemen van alle overwegingen die voor de betrokkenen waardevol zijn.
En als dan blijkt dat ondanks de ambitie van de gemeente, een project een maatje te groot is, is het inderdaad verstandig om dat tijdig te erkennen.
De conclusie moet dan echter zijn dat het project. -zoals gezegd-, te groot is en dus terzijde geschoven dient te worden. Het is naïef om te denken dat externe deskundigheid de dimensies optisch of misschien zelfs in werkelijkheid passend kan maken.
Te groot is te groot!

Tot slot het voorstel naar aanleiding van de rol van de media. U stelt voor de contacten met de media te herijken. In het kader van het gestelde in de desbetreffende paragraaf klinkt dit wat onheilspellend. Maar wat betekent het precies?
Van Dale geeft als antwoord: “(ijken, heeft geijkt) 1. meet- en weegwerktuigen toetsen aan de gestelde eisen, ze indien nodig en mogelijk daaraan doen beantwoorden, en ten behoeve daarvan er een merkteken (ijk) op zetten; 2. als gangbaar erkennen, waarmerken.”
Dorpsbelangen vertrouwt er op dat nadrukkelijk de tweede betekenis (namelijk: ‘als gangbaar erkennen’) bedoeld wordt, met andere woorden het aanvaarden van het fenomeen ‘Pers’ met alle vrijheden die daar in een democratie bij horen. Het volgens de eerste betekenis ‘indien nodig en mogelijk aan de gestelde eisen doen beantwoorden’ kan natuurlijk nimmer aan de orde zijn.

Samenvattend wil onze fractie het volgende stellen:
Laten wij als Gemeentebestuur de onderwerpen in een open dialoog met elkaar bespreken, rekening houdende met de belangen van de burgers die wij vertegenwoordigen en in een sfeer van onderling respect en vertrouwen.
De Media dienen wat ons betreft de partijen scherp te houden door hen te confronteren met eigen uitspraken en door prikkelende berichtgeving, passend binnen de journalistieke vrijheden die wij in onze Democratie hebben afgesproken.

Dank u wel.