Om hier een antwoord op te vinden moeten we een aantal zaken eerst op een rijtje zetten.
Soms zijn rotondes vervangers van verkeerslichten. De doorstroming van het verkeer verbetert. Vaker zijn rotondes aangelegd om een remmende werking te hebben. Snelheidsremmers. Zeker als bussen of vrachtwagens zich met moeite door de bochten wringen is de snelheid er uit. Ook voor de rest van het verkeer.
Dit onderscheid kent de Wegenverkeerswetgeving niet. De rechtspraak wel. Kort door de bocht: alle voertuigen die een aandrijving hebben zijn sterk, de voetgangers en fietsers zijn zwak. De zwakke verkeersdeelnemers verdienen een extra bescherming, tegen de sterke.
Bij ons vertaald met: schuldaansprakelijkheid en risicoaansprakelijkheid. Ik kan dus om twee redenen aansprakelijk zijn. Omdat het mijn schuld was. Maar ook omdat ik het risico heb genomen. Het risico dat ik bij een ongeval betrokken kan raken. Ook al is het mijn schuld helemaal niet, ik ben wel aansprakelijk, en dan met name voor de schade.
Voor jongeren, schoolkinderen bijvoorbeeld, is het deelnemen aan het verkeer een extra riskante zaak.
De andere weggebruikers moeten hier rekening mee houden.
Voor de ouderen geldt precies hetzelfde.
Voor de ouderen zijn rotondes erg lastig.
Zij missen ook nog de lichamelijke soepelheid om de vier verkeersstromen te (blijven) zien.
Dit leidt tot onzeker gedrag.
Voor elke oversteek eerst afstappen is wel erg veilig maar brengt anderen in verwarring.
De groep ouderen wordt groter en zal op korte termijn sterk groeien.
Iedere gemeente en provincie kan z’n rotondes naar eigen inzicht aanleggen.
Heeft de fietser voorrang of niet?
Het kan per gemeente en zelfs per rotonde anders zijn.
Dit is een slechte zaak.
Voor de gebruikers.
Op dit moment is het zo dat bij een ongeval waarbij een sterke en een zwakke verkeersdeelnemr zijn betrokken de schade voor tenminste 50% wordt gedragen door de sterke deelnemer.
Is de zwakke deelnemer jonger dan 13 jaar dan is alle schade voor 100% voor rekening van de sterke deelnemer.
MERK OP DAT NIET VAN BELANG IS WIE ER SCHULD HAD.
In ons aller Brussel is onlangs besloten dat in alle lidstaten als regel gaat gelden: de sterke deelnemer betaalt.
Ongeacht leeftijd of schuldvraag.
Invoering van de regels kan nog wel wat tijd kosten.
Bedenk ook dat de Rechters al snel zullen anticiperen.
Als we het slagveld overzien moeten we beginnen met vast te stellen dat het in alle gevallen de voorkeur verdient om verkeersstromen te scheiden.
Geef iedere soort een eigen baan en ze hebben van elkaar geen last meer.
Helaas kan dat niet altijd, dus blijven er situaties waarin ze elkaar tegenkomen.
Juist dan is van belang dat de regels helder en duidelijk zijn zodat iedereen weet wat hij moet doen of laten.
De verschillende regels per rotonde veroorzaken verwarring. Daar moeten we vanaf.
Geef een fietser altijd voorrang of nooit.
De keuze is niet moeilijk.
Omdat de wetgeving nu al voor een deel en straks helemaal bepaalt dat de sterke verkeersdeelnemer risicoaansprakelijk is moet ook naar die deelnemer helderheid worden geschapen.
Geef de fietser -en ook voetganger- altijd voorrang op een rotonde.
Dat is duidelijk.
Voor alle partijen.
Uw mening hierover horen we graag!